Door andere ogen

SCENECS 2010 is officieel van start gegaan met de kick-off party op 4 juni. Je zou het ook een debutantenbal kunnen noemen, het eerste SCENECS-feestje van het jaar. Het was de bedoeling dat oude en nieuwe medewerkers elkaar wat beter leerden kennen. Die kennismaking werd ernstig bemoeilijkt omdat de uitnodiging nadrukkelijk aangaf dat het om een Bal Masqué ging. Dat zou nog lastig worden. In het dagelijks leven herken ik al nauwelijks iemand, dus hoe moet dat dan als iedereen een masker op heeft?

Ik hulde me in een lange glitterjurk, met bijpassende fin-de-siècle sieraden en een zeer fraai paillettenmasker op een lange stok. Dat masker bleek achteraf zeer onhandig in combinatie met een tasje en een glas wijn, en was al helemaal niet te combineren met een bril. Half blind arriveerde ik dus op het feest en gluurde door de openingen achter mijn pailletten. In de wazige verte zag ik dat er teruggestaard werd door Batman met een zwarte cape, Marie-Antoinette met een roze baljurk met strikjes, een Catwoman, en een meneer in pak met een Commedia dell’Arte masker, waarachter naar later bleek festivaldirecteur Arya zich had verstopt. Even voelde ik me de Queen of the Party, wat een effect! Maar ik had niet in de gaten dat achter mij een collega-columnist mijn show stal, gehuld in een volledig Dracula-kostuum waarvoor hij zeker drie uur lang bij de grime had moeten zitten. Maar ook zijn roem duurde niet lang: hij verloor zijn tanden na een welgemikte beet in mijn nek. Daarna werd het nog een leuk feest. Mijn herinnering eraan is wat wazig, hoewel ik niet weet of dat aan de afwezigheid van mijn bril lag.

In de loop van de avond bleken de personen achter het masker trouwens nog herkenbaarder dan gewoonlijk. Het karakter werd door de verkleding juist uitvergroot. Dat is des te grappiger omdat het Latijnse woord ‘persona’ masker betekent. En, om het over de core-business van SCENECS te hebben: een filmkarakter is een masker waarmee een acteur een ander personage neerzet dan het zijne. Hij speelt zijn personage in een verhaal. Een verhaal dat geschreven is door een scenarist en vervolgens gefilmd door een regisseur en uiteindelijk aan elkaar gezet door een editor. Deze vakmensen kijken ook vanachter hun persoonlijke masker naar de wereld. Zij zijn onze ogen op het moment dat wij naar hun film kijken. Wij zetten het masker op van de makers.

SCENECS is een kweekvijver voor nieuw talent, voor debutanten in de filmwereld. Ik hoop dat zij dit jaar weer veel inspirerende en verrassende producties opsturen, zodat wij de wereld kunnen ontdekken door hun ogen.

Annette Verspoor